Daha az parça.
Her ek parçanın üretimde ve montajda neye mal olduğu ve bir parçanın ne zaman ayrı kalması gerektiği.

Her parçanın bir ölçü toleransı ve başka bir parçayla en az bir bağlantısı vardır. Her bağlantı gevşeyebilir, kayabilir ya da aşınabilir. Bu nedenle daha az parçadan oluşan bir üründe arızaya yol açabilecek nokta sayısı da azalır.
Bir parçanın maliyeti
Ek bir parça, üretimde ayrı bir kalıp ya da ayrı bir iş adımı gerektirir. Depolanması, kontrol edilmesi ve monte edilmesi gerekir. Her montaj adımı olası bir hata kaynağıdır.
Bir parça, dışarıdan bir derz olarak görünür. İki parçanın birleştiği yerde toz tutan ve nemin içeri girebileceği bir kenar oluşur. Kesintisiz bir yüzeyde böyle bir kenar yoktur.
Bir parça ne zaman ayrı kalır
Boothroyd ve Dewhurst’ün geliştirdiği montaj için tasarım (Design for Assembly) yöntemi, parça listesindeki her parçayı üç soruyla sınar. Yanıtlardan en az biri “evet” ise parça ayrı kalır:
- Parça, çevresindeki parçalara göre hareket ediyor mu?
- Örneğin conta, yatak ya da yalıtkan olarak farklı bir malzemeden yapılması gerekiyor mu?
- Diğer parçaların takılabilmesi ya da sökülebilmesi için ayrı kalması gerekiyor mu?
Tüm yanıtlar “hayır” ise parça, komşu bir parçayla birleştirilebilir.
Aşınan parçalar
Üçüncü soru, aşınan parçaları da kapsar. Aşınan bir parça taşıyıcı bir parçayla tek bir bileşende birleştirilirse, aşınma durumunda bileşenin tamamının değiştirilmesi gerekir. Daha kısa bir parça listesi, ancak parçalar tek tek değiştirilebildiği sürece avantaj sağlar.

